Jaar Nul ⟠


Afgelopen tijd ervoer ik de intentie die muziek met zich mee kan dragen. Muziek is sindskort niet langer iets wat te consumeren valt alsof we een bord met aardappels naar binnen schrokken. Soms is muziek fruit dat smaakt naar een gevoel van verleiding, intimiteit of soms zelfs geweld. Een andere keer is het vlees, smaakvol, intens en moeilijk te kauwen. Zelfs wanneer je klaar bent met eten moet het vlees nog verteerd worden en neemt het kostbare energie met zich mee, maar geeft het ook veel af.

Year Zero van de band Ghost is een van die nummers. Het is een nummer die aan de oppervlakte rauw, banaal en misschien zelfs wel provocatief is. Maar er is meer. Het is naast een regelrechte lofprijzing van het kwade, ook een bewustwording van de huidige staat van het denken in de maatschappij. Het gaat om het individualisme en het vallen van de mens van hun bestaan. De opkomst van het ego, de vergoddelijking van zichzelf.

God was voor de komst van de secularisatie het hoogste individu. Er was in principe weinig individualiteit, je behoorde ergens toe. Nu is de mens zichzelf meer gaan zien dan de ander, het individu belangrijker dan de groep. Het ego is het belangrijkst en het troont bovenop al het heilige. God is niet langer heilig, de kerk is niet langer zijn troon. De mens zelf troont op het heilige en laat zijn ego zien.

Dat ego krijgt vele namen die met de duisternis te maken hebben. Het is een duisternis die niet fysiek aanwezig is, maar door de gedachten van de mensen klinkt. Het galmt door de donkere kamers van het menselijk bestaan. De verlaging die elk individu toepast komt ook met een verhoging van een ander individu. Verafgoding van de mens door de idolen te verhogen en een status van heilige te geven. Wanneer zo’n ster valt zal het ego helpen diegene te vernederen.

In die duisternis lijkt het alsof we gedoemd zijn te mislukken, maar dat vind ik niet het doel van Ghost. Het gaat ook over de verhoging van de mens en het uitstijgen boven het goddelijke, op elke manier.

De komst van het jaar nul is een nieuw begin. Het begin van het ego, de gelijkwording van de mens die tegelijk anderen verhoogt omdat de mens toch iets moet hebben om tegen op te kijken. Het komt in zoveel verschillende vormen, het neemt zoveel mee. Het komt in de maatschappij, de gemeenschappen, het gezin en je bed. Maar het beeld zal blijven en we verwelkomen het allemaal. Een goddeloos begin.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s