Verlangen naar verlangen

Op de pagina //over mij schrijf ik het volgende: ‘Al het denken over religie en ‘god’ is een verlangen naar verlangen.’

Ik denk dat het wat verheldering nodig heeft om duidelijk te maken waarover ik praat. Het gaat over verlangen, een omschrijving van veel kernelementen van de mens. Je hebt het dan over maar niet alleen de wil, het begeren, lust, drang, moeten en vragen. Het is een complexiteit van gevoelens en behoeften van de mens.

We verlangen allemaal, zij het naar een beter, rustiger, minder of rijker leven. Maar we kunnen ook verlangen naar God. De laatste tijd denk ik meer na over hoe dat er voor mij uitziet en ik merk dat het een verlangen is naar verlangen. Ik verlang niet naar God, ik verlang naar het het verlangen naar God. Ik kan het op dit moment het verlangen naar God niet verwezenlijken. Maar ik verlang er naar dat te doen. Verlangen naar verlangen.

Verlangen naar verlangen is het verlangen naar een hunkering naar het overstijgende. Het begeren te verlangen of het vragen naar verlangen naar een hogere gedachte. Wat mij tegenstaat in het vinden van dit overstijgende is dat er op een gegeven moment een objectiviteit aangenomen moet worden. Een objectiviteit over de werkelijkheid, iets wat in mijn denken onmogelijk is. Het moet subjectief zijn, er is geen overheersende waarheid.

Het verlangen is een waarde hechten, een goed voelen bij die subjectiviteit. Het is in mijn geval niet een god, maar een intermenselijke waarde. Iets wat iedereen verbindt en iedereen de waarde van het bestaan geeft. Dat kan door het denken door God, maar ik zie het meer als het denken door de mens. Dit is een meer humanistische benadering van de theologie. Het goddelijke zit in een ieder.

Maar ik ben het niet helemaal eens met ‘het goddelijke’. Het is eerder dat het een onverklaarbare gevoel van saamhorigheid is. Het is geen Freudiaanse gedachte gedreven tot het overleven en daarom maar religie en het goddelijke aan te nemen. Maar eerder een verlangen om erkend te worden in het bestaan. Dat de ruimte zich samenvoegt met de gedachte of het fysieke bestaan van een bestaan buiten jezelf.

De vraag naar dat verlangen, het begeren van het verlangen, het verlangen naar het verlangen. Dat zorgt voor een wereld waarin alles een waarde krijgt. Het is dan wel voor mij objectief, de rest van de wereld ziet het als subjectief. En dat is prima, een waarheid kunnen waarderen en het een kernwaarde van jezelf maken, is een werkelijkheid maken. Een werkelijkheid vol verlangen.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s